|
به سراغ من اگر میآیید نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من
|
درد تنهایی خود را به که گویم
به که گویم که در این جامعه ی خالی از عشق
همه در تــــاب و خروشند
همه چون ســــــــرو به بالا نگرند
و به فـــغان از غم هستی
که توانــــــــــد که مرا یاد کند
و صدای نفـــــــسم را برد تا برسد بر دل یار
من که خواهم ولی افسوس که نتوانم
از اینــــــجا بـــــــــرم
چــون که بر دســـت و به پایـــم
بنشینند گلی از گل ریحان
من به سان گلی از باغ گل یاس بودم
که ندانم چگونه به شــکوفایــی خود شاد شوم
که تواند کـــه مرا شـــاد کند
و دل غـــــم زده ام را
به سرود غم هـــــستی بسراید
آه......!!!!